Het houden van een open hart

Eerst mocht ik leren mijn Hart Open te houden.

En vervolgens mocht ik leren om te Houden van een Open Hart.

‘Ik dacht dat jij de liefde van je leven had gevonden?’
‘Ja, dat dacht ik ook :-)’. Ik dacht ook dat ik hem gevonden had, écht..
De liefde van mijn leven, mijn potential future husband (aka HUSBAND mét hoofdletters).
En ik vond het ZO tof dat ik dit vanuit mijn hart oprecht zo sterk voelde.

De liefde stroomde tussen ons, maar dat het stroomt betekent niet dat je beide toe/bereid bent om te gaan bouwen – met elkaar. Of misschien waren we simpelweg toch niet de ware voor elkaar. En was dit ‘korte hoofdstuk’ perfect voor wat het was.

Reactief gezien had ik hem een lul kunnen vinden, want hij voldeed niet aan mijn enthousiaste en hoopvolle verwachting (een lang en gelukkig leven met elkaar). En daar werd het interessant.

Want ik vond (en vind) hem toch nog steeds een lief en geweldig persoon? Iemand die mijn leven intens heeft verrijkt, die mij de liefde heeft kunnen laten zien, ervaren & voelen als nooit tevoren. Ik ben er met volle overtuiging heartfirst ingedoken.
Wil ik om die reden deze persoon uit mijn leven verbannen?

Dat wilde ik dus niet. Mijn hart afsluiten.
Zo hebben we elkaar opgezocht met Oud & Nieuw om de liefde te vieren en ons jaar en relatie hoofdstuk gezamenlijk af te sluiten. Een soort van eindexamenfeest, in de liefde.
Eren wat er was en nog steeds is tussen ons. En daar vooral blij en dankbaar voor zijn.

Ik had geen betere tegen hoofdrolspeler in mijn jaarthema Tezamen kunnen treffen als deze fijne man aka de stuntman uit Amerika, Mr Marty, MY BABY, H̶U̶S̶B̶A̶N̶D̶, Martin, Maarten.

Nu na even wat tijd en (zelf)bezinning, heb ik een goeie beste vriend erbij.

Ik heb mijn hart open gehouden, en ben gaan houden van mijn open hart.

Liefde mag stromen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *