Eindexamenfeest in de Liefde

EINDEXAMENFEEST in de Liefde. 

Ik wist eerder niet hoe het voelde om zo dicht bij mezelf te zijn en ondertussen zo dicht bij een ander.
Een ander zo leuk kunnen vinden en ondertussen volledig je leukste zelf kunnen zijn.
Wat een verademing.

In vol vertrouwen en kwetsbaarheid. Recht in elkaars ziel en hart kijkende. 

Een Break-Up zonder Heartbreak – was het hidden doel van het Eindexamenfeest in de Liefde.
(little sidenote; die heartbreak was er allang geweest natuurlijk).

Vieren en eren dat wat je hebt gekregen, gevoeld en hebt mogen ervaren met elkaar.
Diepe verbondenheid, liefde en een stromend hart. En dit dan weer vrij te laten, zonder vastklampen,
of in mijn geval vrij en los te laten zónder mijn hart af te sluiten. 

Mijn hart afsluiten, een beweging die voor mij makkelijker was dan een open hart te houden. 

De gemakkelijkste weg voor mij zou zijn geweest mijn hart afsluiten, van me afduwen, rebelleren, boos worden..
of nog erger: schelden. 
Lelijke woorden gebruiken. 
Hem pijn doen. 
‘Want ik voel pijn’. Hartpijn. 

Ik zag en voelde toekomst.
Mijn hart heeft zo open gestaan voor en gestroomd van deze man, dat ik dit goed wilde afsluiten. 
Met ruimte voor gesprek, samenzijn, genegenheid, koestering en support voor mijn plannen. 
Waarbij koestering voor mij één van de belangrijkste aspecten is, ben ik achter gekomen.
Een liefdevolle hart to hart hug, waarin je elkaar toe fluistert; het is goed.

Ook met de long distance (hij Amerika, ik hier) liep ik 500 knuffels, kroelen en cuddles achter. 
En hierin had ik goed en liefdevol voor mezelf te zorgen. 
En daar gaf hij dan weer liefdevol gehoor aan. 

Zo besloten we om ons geweldige hoofdstuk mooi en gezamenlijk af te gaan sluiten. Al wisten we dat het een beetje ‘spelen met vuur kon zijn’, we vertrouwden erop dat we het konden. Het paste ook bij hoe we met elkaar omgaan en de waardering die we voor elkaar hebben. 
Een mooie afsluiting is toepasselijk. 

Toen kwam hij voor 1,5 week naar Nederland voor Oud & Nieuw. Om het jaar in samenheid af te sluiten. 
Het jaar 2019 waarbij we zo’n grote hoofdrol in elkaars leven hebben gespeeld. 
Het afsluiten van mijn jaarthema 2019 ‘Tezamen’ – TEZ-‘Amen’. 
En oh boy wat is die tezamenheid er geweest. Zelfs met zoveel afstand. 

En ik moet eerlijk toegeven; we hebben de sterren van de Hemel gespeeld tijdens ons Eindfeest. 

Delen wat je op je hart heb, vragen om koestering, stukken aangaan en nergens voor weglopen,
elkaar loslaten – van elkaar blijven houden met een open hart, maar wel doorgaan, zonder elkaar. 
Onze angsten, gevoelens, emoties uitspreken. Zonder de ander iets kwalijk te nemen.
‘Ik kan mezelf volledig dragen’.

Het voelde alsof we het (Eind)- Examen van de Liefde hebben gehaald met een dikke 10+. 
Waarbij we zeiden – als de universe ons van boven bekijkt zit daar boven iemand heel hard te klappen en te genieten. Want die heeft ons hele spektakel vanaf 9 februari tot en met nu met veel genoegen bekeken en gevolgd. Kan niet anders. 

Met een glimlach en een vol hart kijk ik terug. 
Wat heb ik een mooie tegen hoofdrolspeler getroffen. 
Lief, leuk, puur, avontuurlijk, speels.. een nieuw beste vriendje, waarmee het écht heel leuk was. 

Vorig jaar liet ik de liefde volledige instromen.
Met de start van 2020 liet ik de liefde weer vrij uitstromen. 

Met een open hart, want ik heb er een geweldig persoon bij in mijn leven.ku

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *