Afscheid van de Ongelukkige Liefde

ONGELUKKIGE LIEFDE.

De tijd is gekomen dat ik afscheid wil nemen van mijn Haat/Liefde verhouding met de Ongelukkige Liefde.

Ongelukkige Liefde waarom hou ik zo van jou?
Ongelukkige Liefde waarom blijf ik jou zo trouw?

Die vraag hoor ik mezelf stellen.
Kon ik het mezelf maar vertellen.

Je bent vertrouwd, je bent spannend, een diep gevoel van zoveel liefde,
Nooit echt weten wat er gebeuren gaat.
Volledig opgaan in het moment,
Met een discussie, gevecht of stilte als eind.. totaal niet onbekend.

Ongelukkige Liefde…
Ben je zo vertrouwd voor mij,
Past daar geen gezonde liefde meer bij?

Je doet me pijn, maar toch kom ik terug.
Je doet me verdriet, maar toch zie ik de zonnestralen.
Het voelt zo goed, intens, innig en vertrouwd.
Worden daarom alle ruzies en gedoe als gewoon en veilig beschouwd?

Ergens weet ik dat het niet klopt.
Dat dit misschien tussen ons wel nooit écht stopt.
Het gaat niet alleen om de buitenkant wat je ziet.
Dat verdriet en de pijn, is dat dan waar ik schijnbaar zo van geniet?

Ongelukkige Liefde..

Ergens probeer ik een antwoord bij jou te vinden.
Misschien ook wel te hopen op een antwoord, een afscheid.
Of de bevestiging, dat steuntje in de rug.
Dat het ok is om te gaan, dat onze wegen hier gaan scheiden.

Het in goed overleg afsluiten van deze barre tijden.
Maar jij wilt mij niet laten gaan.
En dat begrijp ik. Dat begrijp ik nu, langzaamaan.

En t gekke is, ergens laat ik jou ook niet gaan..
En blijf ik aan je zijde staan.

Het antwoord wat ik zoek, vind ik waarschijnlijk niet bij jou.
Maar ergens aan de andere kant, bij de gelukkige liefde.
Dat maakt me onzeker, vind ik het daar wel gauw?

De enige die mij het verlossende antwoord van onze gekke relatie kan geven, ben ik zelf.
Ik had nooit gedacht dat dit proces zoveel dieper zou gaan dan ik had gedacht,
mijn afscheid van de Haat/Liefde verhouding met de Ongelukkige Liefde.

Want mijn verhouding met de ongelukkige liefde, zegt eigenlijk niet eens zoveel over de relatie. Maar wel over mij…

Ik hou me klein,
Voel me falend en dat is niet fijn.
Kies ik nou zelf bewust constant voor deze terugkerende pijn?
Voor het niet volledig gelukkig mezelf kunnen zijn?

Gun ik mezelf niet mooier dan dit?
Dat ik mijn eigen liefdevolle geluk zelf in de weg zit?

Het is geen falen,
Het ligt niet aan jou of aan mij,
Ik loop gewoon stomweg in het verkeerde speelveld rond te dwalen.

Gelukkige Liefde..
Ben ik bang dat die er niet is?
Is dat wat erachter zit?
Bang voor het onbekende?

Spannend om het vertrouwde los te laten?

Ongelukkige Liefde…
Ik wil je leren omarmen, laten gaan in liefde.
Zonder bang te zijn dat er misschien voor mij geen gelukkige liefde is.

……………….. Was ik maar zo zeker en vastberaden als Sticks;

“Is dit een nieuw begin? Is het hoofdstuk afgelopen?
Dit is een nieuw begin. Ja! Hoofdstuk afgesloten.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *